Biochemistry

Cellular Protein Chemistry, Faculty of Science Utrecht University

Wij willen begrijpen hoe eiwitmoleculen (die vrijwel al het werk doen in onze cellen) hun goede functionele vorm krijgen en houden. Dat vormkrijgen is geen eenvoudig proces want eiwitten worden aangemaakt als lange kralenkettingen van honderden of soms duizenden kralen, die moeten opvouwen tot precies de goede vorm om hun werk te kunnen doen. Om goed te kunnen vouwen zijn veel van die kralen vetachtig zodat ze in onze waterige cellen aan elkaar plakken (als vetogen op de soep), maar omdat het in de cel zo vol is, is de kans groot dat tijdens het vouwen die vette kralen aan andere eiwitten plakken. De oplossing die de cel heeft voor dit risico is een vulling van moleculaire chaperonnes. Dit zijn eiwitten die aan die vettige kralen binden en daardoor ongewenste plak tussen jonge vouwende eiwitjes voorkomen, echte chaperonnes dus, alleen werken ze in een cel nooit alleen maar in teams, met assistenten.
Wij hopen zoveel te weten te komen over hoe een jong eiwitje vouwt en hoe die teams van chaperonnes daarbij helpen, dat we het proces kunnen verslechteren (bijv. van een viruseiwit, zoals bij infectie met griepvirus of met HIV) of hoe we het kunnen verbeteren (bijv. bij ziekten als cystic fibrose of familiale hypercholesterolemie of om productie van een geneesmiddel als insuline of een antilichaam te verbeteren).

Professor Ineke Braakman